Na swoje 17-te urodziny Kosmiczny Teleskop Hubble'a (NASA/ESA) wykonał największe w historii zdjęcie panoramiczne.
Gwałtowne gwiezdne fajerwerki w Mgławicy Carina.
To jest Hubblecast!
Wiadomości i zdjęcia z Kosmicznego Teleskopu Hubble'a (NASA/ESA).
Podróżujemy w czasie i przestrzeni wraz z Dr. J czyli Dr. Joe Liske.
Witam w Hubblecast!
24 kwietnia świętowaliśmy 17-tą rocznicę pracy Hubble'a w kosmosie.
Podczas tych siedemnastu lat badania Wszechświata,
Hubble wykonał prawie 800 000 obserwacji ponad 25 000 różnych ciał niebieskich.
Zdjęcia Wszechświata wykonuje pędząc na orbicie Ziemi z ogromną prędkością 28 000 km/h.
Przez 17 lat okrążył naszą planetę prawie 100 000 razy.
Lub pokonał łącznie 4 miliardy km - to jak jedna wycieczka na Saturna!
Dzisiaj świętujemy 17-te urodziny Hubble'a publikując oszałamiające zdjęcie, obejmujące 50 lat świetlnych
zatłoczonego, centralnego regionu mgławicy Carina, gdzie ma miejsce nieustający wir narodzin i śmierci gwiazd.
Na południowym niebie, niedaleko Krzyża Południa, znajdziemy gwiazdozbiór Carina - Kil.
To tu, w odległości 8000 lat świetlnych, znajduje się mgławica Carina.
Obraz mgławicy Carina ukazuje proces narodzin gwiazd z niespotykaną dotąd dokładnością.
Dziwaczny krajobraz mgławicy został wykształcony przez wiatry gwiazdowe oraz gorące promieniowanie potwornych gwiazd, które zamieszkują to piekło.
W centrum mgławicy znajdziemy Eta Carinae, której masę szacuje się na 100 mas Słońca.
Gwiazda wchodzi w ostatni etap swojego wybuchowego życia,
dwie kłębiące się chmury gazu i pyłu zapowiadają nadchodzącą eksplozję potężnej supernowej.
150 lat temu Eta Carinae była areną potężnego wybuchu, stając się tymczasowo najjaśniejszą gwiazdą południowego nieba.
Gwiazda pozostaje jedną z największych zagadek astronomii gwiazdowej.
Przyglądając się mgławicy znajdziemy wiele interesujących cech.
Filary gazu i pyłu ujawniają niezaprzeczalne dowody na narodziny młodych gwiazd wewnątrz tych kolumn.
Strumienie gazu wystrzeliwują z kolumn i rzeźbią otaczający gaz jak strumień z węża gaśniczego zderzający się ze ścianą piasku.
Z ukrytych w filarach nowopowstałych gwiazd wylatują dżety.
Dookoła znajdujemy zarysowujące się na tle mgławicy małe bryłki zimnego molekularnego wodoru i pyłu, nazywane globulami Boka.
Ich obrzeża są wzbudzane do świecenia przez pobliskie gorące gwiazdy.
Zakłada się, że gwiazdy te mogły powstać wewnątrz pyłowych kokonów.
Od lutego 2007 r. Hubble ma ograniczone możliwości po zwarciu w jednej z głównych kamer.
Na wrzesień 2008 r. planowana jest piąta misja serwisowa, przy użyciu wahadłowca NASA. (przyp.tłum. misja ostatecznie nie doszła do skutku)
Zostaną zainstalowane dwa nowe instrumenty, ponadto zostanie dokonanych kilka innych ulepszeń.
Mgławica Carina jest tylko jednym z przykładów możliwości Hubble'a
Każdego dnia Hubble generuje 10 GB danych; łącznie 30 TB w ciągu 17 lat swojego życia.
Archiwa Hubble'a są prawdziwą kopalnią złota dla astronomów w Europie i USA.
Każdego dnia ściąganych jest 66 GB danych i wszyscy mogą mieć do nich dostęp rzez Internet
Na podstawie obserwacji Hubble'a powstało ponad 7000 artykułów naukowych,
co czyni go jednym z najbardziej produktywnych naukowych przyrządów.
Tutaj Dr J. Kończę Hubblecast.
Kolejny raz natura przekroczyła nasze najśmielsze oczekiwania...
Hubblecast został wyprodukowany przez ESA/Hubble w Europejskim Obserwatorium Południowym (ESO) w Niemczech.
Hubble to misja NASA oraz Europejskiej Agencji Kosmicznej (ESA). Tłumaczenie: Aleksandra Hamanowicz